فرشته بارانی
جملات زیبا

فراموش نکن یکی از این روزها هیچ یک از این روزها نیست امروز روزیست که باید کاری بزرگ را آغاز کنی

با خود تکرار کن اگر شخصی یک بار مرا فریب دهد مرگ بر اوباد واگر شخصی مرا دوبار بفریبد مرگ بر من

به خاطر بسپار هر آنچه که زیباست همیشه خوب نیست اما هرآنچه که خوب است همیشه زیباست

آنکه انتقام می گیرد یک روز خوشحال است وآنکه می بخشد یک عمر



| *| نوشته شده در چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۳:٠٦ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
لطفا گوسفند نباشید

ایمان بدون عشق شما را متعصب

وظیفه بدون عشق شمارا بداخلاق

قدرت بدون عشق شمارا خشن

عدالت بدون عشق شمارا سخت

وزندگی بدون عشق شمارا بیمار می کند

جبران خلیل جبران

از کتاب لطفا گوسفند نباشید این کتاب و به تموم  کسایی که دوستشون دارم وتموم کسایی که دوستشون ندارم توصیه می کنم  عالیه نه ماوراییه



| *| نوشته شده در چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:٤٥ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
بی تو

بی تو تمام شب های من شب یلداست

با من بمان  همیشه بمان با من



| *| نوشته شده در چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٢:٠۸ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

من تورا در جسم خود می بینم اما گم شدی

روح سرگردان من پیدا شدی یا گم شدی

در شب میلاد من در آخرین روز خزان

لابه لای گریه ی خاموش یلدا گم شدی

ای خدای کودکی مجنون شدم من را ببخش

چونکه گاهی گوشه ی چشمان لیلا گم شدی

ماهی تزیینی تنگ بلورم عاقبت

در تلاطم ها و در آغوش دریا گم شدی

زندگی ای تلخ یا شیرین ترین دلبستگی

در توقف ها ورفتن های بیجا گم شدی



| *| نوشته شده در چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
زندگی .....

امروز  البته منظورم  امشبه امروزه  تولدمه بیست و هفتمیش خیلی خوشحالم  همیشه روز تولدمو دوست داشتم امسال که دیگه دارم مثه کوچولوا ذوق می کنم بیست وشش سالگی وخیلی خوب پشت سر گذاشتم موفق موفق  تونستم زندگیمو از نو سرو سامون بدم  که البته آرزوی پارسالم بود وخوشبختانه اتفاق افتاد

تولللللللللللللللد خود خود خودمه  به هیچکی نمیدمش  



| *| نوشته شده در چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:٢٧ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
بدون چترعاشقم

برای راحتی من ز انگ های لعنتی              زماشه ها نمی چکد فشنگ های لعنتی

همیشه گم شدن  زخودوکشتن هویتم         پناه می برم به مد به رنگ  های لعنتی

چقدر خسته تر شدم  ز لنزهای مسخره        وناز آن دوچشم تو قشنگ های لعنتی  

هوس نشسته در کمین زبارش نگاه تو          نه ازتومی هراسم ونه سنگ های لعنتی 

دودست سردویخ زده فشرده برشقیقه ام       نهیب می زندنزن !تفنگ های لعنتی...... 



| *| نوشته شده در سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

توآسمون زندگیم ستاره بوده بی شمار

اما شبای بی کسی یکی نمونده موندگار

                                              یکی نمونده از هزار

ستاره های گمشده هر شب من هزار هزار

اما همیشگی تویی ستاره ی دنباله دار

                                           یکی نمونده از هزار

ای آخرین تنهاترین آواره ی عاشق

هر شب عمرم همراه بامن ستاره ی عاشق

                 توبودی و هستی هنوز سهم من از این روزگار

                  با شب من فقط تویی ستاره ی دنباله دار

 اردلان سرافراز



| *| نوشته شده در سه‌شنبه ٢٩ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

پیراهنم را به باد می سپارم

                                  عطرتو باید عالمگیر شود

 فضا عطر آگین بوی توست                     

فردا که بیایی   

                                پیراهنی دیگر به باد خواهم داد

نویسندشو نمی شناسم ولی زبون شعریش به فروغ می خوره



| *| نوشته شده در دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
گناه

شبیه آینه تکرار تو منم                   نگاه کن که ببینی شکستنم

لباس گشته گواه گناه من               هنوز بوی ترا می دهد تنم

سکوت مهر گلویم شده ولی            همیشه تشنه ی فریاد کردنم

توهم به رسم خزان ساده میزنی        تبر به ساقه ی سبز شکفتنم

پریدنم شده رویا چراکه من                خودم به دور خودم پیله می تنم



| *| نوشته شده در دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

دعا می کنم که خدا از تو بگیرد هرآنچه که خدا را از تو می گیرد

دکتر علی شریعتی



| *| نوشته شده در دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٥:۱۳ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

میان عاشق و معشوق تمام توهمات جهان جاریست



| *| نوشته شده در دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

تنهایی تنها تنها ماندن نیست هرکس تحمل دیدن خودرا در آینه نداشته باشد تنهاست

هرکس احساس کند لیاقت دوست داشته شدن را ندارد تنهاست

هرکس نتواند دوست داشته باشد تنهاست

تنهایی شاید یه راهه راهیه تا بی نهایت

قصه ی همیشه تکرار هجرت و هجرت و هجرت

اما تو این راه که همراه جز هجوم خارو خس نیست

کسی باید باشه باید کسی که دستاش قفس نیست

من که فک نمی کنم اینجور کسی پیدا بشه شما چی؟



| *| نوشته شده در دوشنبه ٢۸ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱:٤٦ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
شکست

تمام زندگانی ام شکست عاشقانه بود             دلیل زنده ماندنم چه پوچ واحمقانه بود

همیشه در کنار من ومست عطر دیگری            تظاهرت به عاشقی چقدر ناشیانه بود

به پای هرزه گی تو ساده تباه می شدم            تجربه ی شکستنم عمیق و صادقانه بود

گذشتم از تمام خود که گم شوم درون تو            وپاسخت به این وفا خیانت شبانه بود

تو پشت پا به من که نه به عشق پشت پازدی       ( دروغ بود عاشقی ) پیام این ترانه بود



| *| نوشته شده در یکشنبه ٢٧ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
دختر خیابانی

بیزارم از غرور غریبی که آخرش

                                    با التماس و گریه بیفتم برابرش

بایک نگاه عاشق چشمش شدم وبعد

                                    پنداشتم منم زن او  نیم دیگرش!

درهای باز پشت سرم  باز بسته شد

                                    رقصیدم وستاره شدم توی بسترش

اماچه بد ستاره شدن بی دوام بی دوام بود

                                    تنهاشدم شکستم وسخت است باورش

***

گلهای سبز روسریم پرپر خزان

                                    نه عفتم لگد شده ی پای این وآن

هرکس به من رسید نگاهش عجیب بود

                                    حتابهشت گمشده اش غرق سیب بود

یک شب مرا شبیه عروسک خریدوبعد

                                    بر سادگیم دست نوازش کشید و بعد

درد آشنای کوچه شدم کوچه هم مرا

                                     دورم نمود از خود من از خود خدا

آن شب کسی به کفتردل حرف دانه زد

                                      از بخت بد دوباره خیابان جوانه زد

می خواست دختر خوبی شود چه سود

                                      چون هیچ خانه روی زمین خانه اش نبود

 

این شعر یه شعر کارگاهی قرار بود غزل بشه اما از اونجایی که تاب قافیه رو نیاورد غزل مثنوی شد امیدوارم بپسندید



| *| نوشته شده در یکشنبه ٢٧ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
دلتنگی

همچون شب پره ای به شوق یافتن روزنی روشن خودرا به دیوارهای بهم پیوسته اندیشه می کوبم تا مگر رهایی یابم از این هجوم تنهایی

هرصبح که بیدار میشوم تلاش می کنم که نقابم را بردارم اما آنقدر آن صورتک شاد را بر چهره ام دیده ام که هراسان به دنبالش می روم همه نقابم را دوست دارند آن چیزی که نیستم وچه قدر آزار دهنده است هر روز بازیگر باشی



| *| نوشته شده در یکشنبه ٢٧ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱:٢٦ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

خود من را ز یادم برده بودی                      تب زن را زیادم برده بودی

تورا می دیدم وجان می سپردم                    تپیدن را زیادم برده بودی

نگاهت شعر می شد کنج  چشمم               سرودن را زیادم برده بودی

سرا پا چشم بعله آری آری                           نه !گفتن رازیادم برده بودی

قفس را باز کردی باز ماندم                      پریدن را ز یادم برده بودی

کلاغ قصه های هرشبت من                     رسیدن را ز یادم برده بودی

می دونم خیلی جا واسه کار کردن داره ولی از رو راستیش خوشم اومد دلم نیومد بپیچونمش

            



| *| نوشته شده در شنبه ٢٦ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
یه غزل قدیمی که بش انگ سیاسی زدن ولی من راهم از سیاست جداست

کسی آمد ولی انگار گم شد

                                     ورفت و فرصت دیدار گم شد

حضور لحظه هایی تازه وبکر

                                   همیشه درتب تکرار گم شد

نگاه پنجره های صمیمی

                                 دراوج رویش دیوار گم شد

منی جرات ندارد ماشودنه!

                                    من و تو پشت این اخطار گم شد

سر سبزی به جرم صحبتی سرخ

                                     دوباره بر سر یک دار گم شد



| *| نوشته شده در شنبه ٢٦ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:٢٠ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
اینم یه غزل عاشقانه خیلی قشنگ

یکباره آه سنگ صبورم شکسته شد             آن ماهی ام که تنگ بلورم شکسته شد

زخمی ترین پلنگ که در اشتیاق ماه             هربار صخره صخره غرورم شکسته شد

اما چه سرنوشت غریبی که یک قدم             تاقله مانده پای عبورم شکسته شد

آی جماعت آنقدر از سنگ دم زدید                 آیینه های سبز حضورم شکسته شد

دوست عزیزم طاهره کاویانی(غزل)



| *| نوشته شده در جمعه ٢٥ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٤:٠٢ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
بوسه

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم 

                                              که دگر با تو از این گونه خطاها نکنم

بوسه دادی وچو برخاست لبت از لب من  

                                            توبه کردم که دگر توبه بی جا نکنم

این دو بیت و خیلی دوست دارم گذاشتم که اگه نشنیدید الان بخونیدش



| *| نوشته شده در جمعه ٢٥ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

این شعرو خیلی دوست دارم اون موقع ها یه نوجون بی دغدغه بودم حتا این روزا به ذهنم هم نمی رسید بابام عاشق ادبیات بود برای هر شعر جدیدی که حفظ میشدم کلی جایزه می گرفتم وقتی این شعر وگفتم تو خونه تکونی عید بود قشنگ حال وهواشو یادمه

باباجون می بوسمت  هرچند نیستی

جای خالی تورو هیچی ژر نمیکنه



| *| نوشته شده در جمعه ٢٥ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

وقت گل دادن مهر مادر سبزترین                    اوسرانگشت بهار پدرم مردزمین

می رود صبح سحر تا غروب گل نور                 شب رسیده است واومی رسدباززدور

مادرم می ریزد آتشی روی اجاق                   شانه بر موی رهاش آینه کنج اتاق

می رسدباز زراه فصل لبریز خزان                    مادرم می گوید شعر شادی توبخوان

پدرم می خواند از شروعی دیگر                     از شب شادیها  از حلول کفتر

بعدیک فصل رکود میشود نوبت ما                   باز تحویل نمود سال را نام خدا

شده پیشانی ما مهرو سجاده او                    پدر وقت وضو می زندباز سبو

می توان ساده گذشت ازنمودار شکست          مادرم نرگس مست پدرم باده به دست



| *| نوشته شده در جمعه ٢٥ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
زن

درابتدای یکی بود مانده بود

                                     آن زن که خسته ومطرودمانده بود

عمری به حسرت آن بوسه های گرم

                                       عریان درون قامت معبود مانده بود

در پیچ وتاب عطش های موسمی

                                      لب های تشنه ی این رود مانده بود

آواز های اصیلی زایل من

                                     در نای زخمی داوود مانده بود

دیدی چه رسم غریبی خلیل هم

                                      تنها به آتش نمرود مانده بود

حتا دریچه ی دیدار ما دوتا

                                     در کنج فاصله مسدود مانده بود

وقتی که قصه به آخر رسید زن

                                      درامتداد یکی بود مانده بود



| *| نوشته شده در پنجشنبه ٢٤ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:٢٧ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

اینها همه از حکایت خوشبختی ست

                                                حتا غم ما عنایت خوشبختی ست

با تو که تمام ثروتت ایمان است

                                                بدبخت شدن نهایت خوشبختی ست

چشمکچشمکچشمک

با آن نگاه اول قلب مرا ربودی

                                      دیشب برای من تو از عشق می سرودی

گفتی قرار فردا آنجای دنج دیروز

                                       امروز راس ساعت من آمدم .نبودی!



| *| نوشته شده در پنجشنبه ٢٤ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۳:۱٢ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

بی تو کرشمه ی هر ناز بیخود است

زخمی به برده ی آواز بیخوداست

بی شک یقین تو در من شکفتنی

هرجا که باور اعجاز بیخود است

درگیر حاجت این استخاره ها

فالی زخواجه ی شیراز بیخود است

دیگر به آخر دنیا رسیده ام

حتا تصور  آغاز بیخود است

از یاد وخاطره ی باد رفته ام

مگذار بنجره را باز بیخود است

دراین جزیره کسی نیست مرده ام

بطری به آب نیانداز بیخود است

 

 



| *| نوشته شده در چهارشنبه ٢۳ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:٠٥ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
امشب

امشب از اون شباس که خدا فرشته هاشو بغل کرده آسمونم امشب چادر سیاهشو رو سر تموم ستاره هاش کشیده نکنه یه تنهایی مثل من اونارو نیگا کنه

خیلی دلم گرفته ازاین روزای شلوغ ازاین شبای سیاه وبلند مثل پروانه ای که تو مشت یه بچه اس تقلا میکنم حتا همه ی خوابام کابوس تکرارن



| *| نوشته شده در چهارشنبه ٢۳ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ٢:٤٧ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
 

دیشب تمام روح مرا در خودش کشید

                                                این ناتمام مانده به فردا نمی رسید

دیگر به خواب پیرهن وگرگ تن نداد

                                             یوسف همیشه از سر این چاه می چکید

دریا شدن ولی همه ی آرزوی رود

                                            قلبش اگرچه سینه ی مرداب می تپید

پرواز و اوج در پر پروانه زنده بود

                                           هرچنداو به دور خودش پیله می تنید

من از تو می نویسم و باید فقط نوشت

                                             فرقی نمی کند غزلی نو ویا سپید



| *| نوشته شده در چهارشنبه ٢۳ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
نقطه چین

حس می کنم که حس تو از اول این نبود

دستت به دست گرم نوازش ظنین نبود

حالا رفیق جازن راهم شدی برو

آیین ورسم تلخ رفاقت که این نبود

ققنوس می شدم که بسوزم به پای تو

افسوس عشق تازه ی تو آتشین نبود

روزی به شوق چشم تو شاعر شدم همین

شعرم اگرچه لایق صدآفرین نبود

ای کاش باتو سهم من از عاشقانه ها

شبگریه *بغض*دربدری*نقطه چین نبود



| *| نوشته شده در سه‌شنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:٢۸ ‎ب.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
......

چه حرفهای قشنگی که بی مخاطب ماند

چه بوسه های نجیبی که کنج آن لب ماند

ستاره منتظر یک طلوع روشن بود

ولی همیشه برایش سیاهی شب ماند

توحس سبز دعا رانمی بری تااوج

منم که گوشه ی قلبم صدای یارب ماند

هجوم طعنه شدی آتشم زدی رفتی

وبعدروی دلم جای نیش عقرب ماند

دوباره شعر به بایان رسیدو معنایش

ادانشد به درستی وحق مطلب ماند

 

 



| *| نوشته شده در سه‌شنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
عطر زنانه

مردی که سرخوش بزمی شبانه بود 

لبریز مستی عطری زنانه بود

(شهلای من)شب باران تلوخوران

می رفت و ورد لبش این ترانه بود

نه !عشق فاصله ها را که پرنکرد

این حرف تازه ی داس و جوانه بود

با توگناه به مرز جنون رسید

اما حضور خدا مومنانه بود

تنها تو مال منی می رسم به تو

فکرم ولی چه قدر کودکانه بود



| *| نوشته شده در سه‌شنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:٢٤ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()
سلام

دلگیر نیستم هرچند همه چیز برخلاف میلم گذشته وناخود آگاه میگذرد



| *| نوشته شده در سه‌شنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()


maasoumehafsari

maasoumehafsari

http://maasoumehafsari.persianblog.ir

فرشته بارانی

فرشته بارانی

فرشته بارانی

شعر وادبیات( دلنوشته ها)

فرشته بارانی

قالب پرشین بلاگ

قالب پرشين بلاگ

قالب وبلاگ

Free Template Blog