فرشته بارانی
 

وقت گل دادن مهر مادر سبزترین                    اوسرانگشت بهار پدرم مردزمین

می رود صبح سحر تا غروب گل نور                 شب رسیده است واومی رسدباززدور

مادرم می ریزد آتشی روی اجاق                   شانه بر موی رهاش آینه کنج اتاق

می رسدباز زراه فصل لبریز خزان                    مادرم می گوید شعر شادی توبخوان

پدرم می خواند از شروعی دیگر                     از شب شادیها  از حلول کفتر

بعدیک فصل رکود میشود نوبت ما                   باز تحویل نمود سال را نام خدا

شده پیشانی ما مهرو سجاده او                    پدر وقت وضو می زندباز سبو

می توان ساده گذشت ازنمودار شکست          مادرم نرگس مست پدرم باده به دست



| *| نوشته شده در جمعه ٢٥ آذر ۱۳٩٠ و ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ توسط معصومه افسری | نظرات ()


maasoumehafsari

maasoumehafsari

http://maasoumehafsari.persianblog.ir

فرشته بارانی

فرشته بارانی

فرشته بارانی

شعر وادبیات( دلنوشته ها)

فرشته بارانی

قالب پرشین بلاگ

قالب پرشين بلاگ

قالب وبلاگ

Free Template Blog