دختر خیابانی

بیزارم از غرور غریبی که آخرش

                                    با التماس و گریه بیفتم برابرش

بایک نگاه عاشق چشمش شدم وبعد

                                    پنداشتم منم زن او  نیم دیگرش!

درهای باز پشت سرم  باز بسته شد

                                    رقصیدم وستاره شدم توی بسترش

اماچه بد ستاره شدن بی دوام بی دوام بود

                                    تنهاشدم شکستم وسخت است باورش

***

گلهای سبز روسریم پرپر خزان

                                    نه عفتم لگد شده ی پای این وآن

هرکس به من رسید نگاهش عجیب بود

                                    حتابهشت گمشده اش غرق سیب بود

یک شب مرا شبیه عروسک خریدوبعد

                                    بر سادگیم دست نوازش کشید و بعد

درد آشنای کوچه شدم کوچه هم مرا

                                     دورم نمود از خود من از خود خدا

آن شب کسی به کفتردل حرف دانه زد

                                      از بخت بد دوباره خیابان جوانه زد

می خواست دختر خوبی شود چه سود

                                      چون هیچ خانه روی زمین خانه اش نبود

 

این شعر یه شعر کارگاهی قرار بود غزل بشه اما از اونجایی که تاب قافیه رو نیاورد غزل مثنوی شد امیدوارم بپسندید

/ 6 نظر / 11 بازدید
بارون

سلام دوست عزیز ممنون از نظرتون امیدوارم دوستان خوبی باشیم شعر زیبایی بود [گل]

مریم

من از این دنیا چه می خوام دو تا صندلی چوبی که من و تو رو بشونه واسه گفتن خوبی من از این دنیا چه می خوام یه وجب زمین خالی همون قدر که یک اتاقک بشه خونه ی خیالی من از این دنیا چه می خوام یه جعبه مداد رنگی بکشم رو تن دنیا رنگ خوبی و قشنگی من از این دنیا چه می خوام دوتا بال برای برواز برم تا روز تولد برسم به فصل آواز برم بیش بچه هایی که یه لقمه نون ندارن که یه یشب با یه دل سیر چشاشون روی هم بذارن بگم که قصه ها سر اومد گریه بس که بهتر اومد

فاطمه حسنی

سلام دوست عزیز ممنون از حضور گرمت... وبلاگ خوشگلی داری نوشته هاتم قشنگه برات آرزوی موفقیت میکنم

SAEI

SALAM . azizam kheili dos dashtam shereto ghablanam baz az karat khondam , fogholadan midonam behtaro behtar mishi . fadat sham .zemnan tavalodet mobaraaaaaaaaaaaaaaaak . man pariyam baz vasat minvisam aziz

مزمز&نمکی

يه وقــــتایی که دلت گـرفته ؛ بغض داری ، آروم نـیستی ! دلت بـــراش تـنگ شده .... حـوصله ی هـیـچـکسو نـداری ! به یــاد لحظه ای بیفت کـه : اون هــمه ی بی قـراری هــای تـو رو دیـــد؛ امــا .... چـشمـاشـو بست و رفــت ... [گل]