یه غزل قدیمی که بش انگ سیاسی زدن ولی من راهم از سیاست جداست

کسی آمد ولی انگار گم شد

                                     ورفت و فرصت دیدار گم شد

حضور لحظه هایی تازه وبکر

                                   همیشه درتب تکرار گم شد

نگاه پنجره های صمیمی

                                 دراوج رویش دیوار گم شد

منی جرات ندارد ماشودنه!

                                    من و تو پشت این اخطار گم شد

سر سبزی به جرم صحبتی سرخ

                                     دوباره بر سر یک دار گم شد

/ 1 نظر / 11 بازدید
مزمز&نمکی

کاش دستان خدا پیدا بود تا به وقت بی حوصلگی و تنهایی بزنی تکیه به آن وبخندی به غم کل جهان...[گل]